هوش مصنوعی

یک مطالعه جدید در آمریکا نشان می‌دهد که استفاده از هوش مصنوعی میان همه گروه‌های جامعه به یک اندازه گسترش پیدا نکرده است. براساس این پژوهش، افراد پردرآمد و تحصیل‌کرده بیشتر از دیگران به ابزارهای هوش مصنوعی دسترسی دارند، بهتر با آن کار می‌کنند و از کاربردهای آن در زندگی روزمره و مسیر شغلی خود بیشتر بهره می‌برند.

فشارهای تحصیلی و روانی بر دانشجویان در سراسر جهان رو به افزایش است و موضوع سلامت روان در سال‌های اخیر بیش از پیش مورد توجه دانشگاه‌ها قرار گرفته است. پژوهش‌های موسسه غیرانتفاعی «استیو فاند» نشان می‌دهد اگرچه آگاهی دانشجویان از دریافت مشاوره بیشتر شده اما دسترسی به این خدمات همچنان با چالش‌های بسیاری همراه است.

تشخیص بیماری معمولاً زمانی اتفاق می‌افتد که بخشی از آسیب وارد شده است اما اگر بتوان آینده را دید چه؟ پژوهشی جدید نشان می‌دهد هوش مصنوعی می‌تواند دقیقاً همین کار را انجام دهد. پژوهشگران‌ دانشگاه ساری انگلستان (University of Surrey) سامانه‌ای توسعه داده‌اند که می‌تواند تصویر رادیوگرافی زانوی یک بیمار را همان‌طور که احتمالاً یک سال بعد خواهد بود، پیش‌بینی و بازسازی کند.

تا همین اواخر، بحث اصلی درباره آینده بازار کار یک سؤال تکراری بود: آیا هوش مصنوعی جای انسان‌ها را می‌گیرد یا نه؟ اما پلتفرم تازه‌ای به نام RentAHuman.ai این سؤال را کمی متفاوت کرده است. این‌بار ماجرا درباره جایگزینی نیست بلکه درباره استخدام انسان توسط هوش مصنوعی است.

اظهارنظر مدیران شرکت‌های هوش مصنوعی معمولاً جنجالی است اما بعضی از آن‌ها فراتر از یک تیتر خبری ساده‌اند. وقتی مدیرعامل آنتروپیک می‌گوید که هوش مصنوعی ممکن است طی ۶ تا ۱۲ ماه آینده، بخش بزرگی از کار برنامه‌نویسان را انجام دهد، سؤال اصلی فقط این نیست که «درست می‌گوید یا نه»، بلکه این است که منظورش از جایگزینی دقیقاً چیست؟

تا همین اواخر، تعامل با هوش مصنوعی معمولاً یک الگویی ثابت داشت: یک کاربر، یک مدل، یک مکالمه. اگر پروژه بزرگ می‌شد، کاربر مجبور بود همه‌چیز را مرحله‌به‌مرحله جلو ببرد؛ سؤال بپرسد، جواب بگیرد، اصلاح کند و دوباره ادامه دهد. این مدل تعامل برای کارهای کوچک جواب می‌داد اما در پروژه‌های پیچیده خیلی زود به بن‌بست می‌رسید.